از بی ادبی حرمت میخانه شکست

ساقی و می و ساغر جانانه شکست

میخانه دگر سوخت و ساقی فهمید

در پشت دری پهلوی دردانه شکست 

قبل اینکه شروع کنم بگم که یه دفعه نوشتم و همش پاک شد!

این دفعه میخوایم به وجه منفی دوستی و دوست یابی از دیدگاه امیرالمومنین (ع) بپردازیم.

امام از یه سری آدمها پرهیز دادند چون مثل ویروس تو روح آدم تاثیر میذارن مثلا در نامه ۶۹ نهج البلاغه  به حارث همدانی فرمودند:

"...از همنشینی با فاسقان بپرهیز که شر به شر می پیوندد. خدا را گرامی بدار و دوستان خدا را دوست شمار..."

و یا در حکمت ۲۹۳ میفرمایند که دوستی بااحمق هرگز!!:

"همنشین بی خرد مباش که کار زشت خود را زیبا جلوه داده و دوست دارد که تو همانند او باشی"

حتما تا حالا با این آدما که به زور بخوان شما رو مثل خودشون کنن برخور داشتید دیگه!

امام در حکمت ۳۸ چهار تا هشدار به امام حسن(ع)دادند و میفرمایند که:

"به این چهار هشدار عمل کن تا زیان نبینی:

هشدارها!:

۱-پسرم! از دوستی با احمق بپرهیز. چرا که میخواهد به تو نفعی رساند اما دچار زیانت میکند.(آخه بیچاره!)

۲-از دوستی با بخیل بپرهیز. زیرا آنچه را که در سختی بدان نیاز داری از تو دریغ میکند(نامرد)

۳-از دوستی با بدکار بپرهیز که با اندک بهایی تو را میفروشد.(آدم فروش!)

۴-و از دوستی با دروغگو بپرهیز که او به مانند سراب است. دور را به تو نزدیک و نزدیک را دور مینماید."

و در حکمت۴۷۹ امام بدترین دوست رو چنین معرفی میکنن:

"بدترین دوست آنست که برای او به رنج و زحمت افتی."

نه اینکه شما خودتو بخاطر دوستت به زحمت بندازی نه! اینکه میشه ایثار یعنی اینکه دوست شما جز بدبختی و مشکلات برای شما چیزی نداشته باشه.

تا حالا امام ویروسها رو گفتند اما الان یه تجویز میکنن که اگه شما بدترین دوست رو هم داشته باشید چه کنید:

امام در روش برخورد با دوست بد چنین بیان میکنن:

"برادرت را با احسانی که در حق او میکنی سرزنش کن. و شر او را با بخشش باز گردان."

پاورقی: از اینجا به ما یاد میدن که شیعه یعنی رحمت و بخشش.