مثل يك قرن شب تاريك است
دوسه روزي كه دلم مي گيرد

مثل اين است كه دارد كم كم
هستيم رنگ عدم مي گيرد

دسته سينه زني در دل من
نوحه مي خواند و دم مي گيرد

گريه ام، يعني: باران بهار
هم نمي گيرد و هم مي گيرد

بس كه دلتنگي من بسيار است
دلم از وسعت كم مي گيرد

لشكر عشق، حرم را به عزا
به خود عشق قسم مي گيرد