| تبليغات | X |
درودم اگر چه با تاخیر است اما صادقانه است و تو پاسخ ده.
این بار در دو مرحله سخن به عرصه مجازستان میگذاریم: قسمت اول ای دووووووووووووووووست. و قسمت دوم شعر.
قسمت اول: در مرغزار سخن ِ دوست به دنبال رفیق ِ شفیق گسیل گشتیم و بر سر ِ رود ِ پر از فصاحت و بلاغتش روح ِ خود را آذین بندی کردیم تا بدین درخت پر ثمر ِ اسرار زندگی رسیدیم .و این درخت پر ثمر چیزی جز نامه ی زندگی آموز علی(ع) برای پسرش نیست. نامه ی 31 نهج البلاغه که آیینه ی تمام نمای دوستی را به نمایش میگذارد.
(نمیدونم چرا اینقدر ادبی شد؟! اما بی خیال - کاغذ و قلم آماده کنین و حواسا رو شش دنگ جمع کنین که میخوام یه جزوه از استادی بگم که هیچ کسی رو دستش نمیاد. واقعا خودم بعد از هر جمله ای که تایپ میکردم چند لحظه فکر میکردم و بعد به جمله ی بعدی میپرداختم، و از این نامه دو مطلب برداشت کردم :1-راه و رسم رفیق داری. 2-افتخار به چنین پیشوای بی نظیری.)
حقوق ِ دوستان:
چون برادرت از تو جدا گردد، تو پیوند دوستی را بر قرار کن.
اگر روی برگرداند تو مهربانی کن؛
و چون بخل ورزد تو بخشنده باش؛
هنگامی که دوری میگزیند تو نزدیک شو؛
و چون سخت گیرد تو آسان گیر؛
و به هنگام گناهش عذر او را بپذیر، چنان که گویا بنده ی او می باشی، و او صاحب نعمت تو باشد.
مبا دا دستورات یاد شده را با غیر دوستانت انجام دهی ، یا با انسانهایی که سزاوار آن نیستند بجا آوری.
دشمن دوست خود را دوست مگیر تا با دوست دشمنی نکنی.
در پند دادن دوست بکوش، خوب باشد یا بد.
و خشم را فرو خور که من جرعه ای شیرین تر از آن را ننوشیدم، و پایانی گواراتر از آن را ندیده ام.
با آن کس که با تو درشتی کرده ، نرم باش، که امید است به زودی در برابر تو نرم شود.
با دشمن خود با بخشش رفتار کن که سر انجام ِ شیرین ِ دو پیروزی است(انتقام یا بخشیدن).
اگر خواستی از برادرت جدا شوی جا یی برای دوستی باقی گذار، تا اگر خواست روزی به سراغ تو بازگردد بتواند.
کسی که به تو گمان ِ نیک برد او را تصدیق کن، و هرگز حق برادرت را به اعتماد دوستی که با او داری ضایع مکن، زیرا آن کس که حقش را ضایع میکنی با تو برادر نخواهد بود.
و افراد خانواده ات بد بخت ترین افراد نسبت به تو نباشند.
و به کسی که به تو علاقه ای ندارد دل مبند.
مبا دا برادرت برای قطع پیوند دوستی، دلیلی محکم تر از بر قراری پیوند با تو داشته باشد.
و یا در بدی کردن، بهانه ای قوی تر از نیکی کردن تو بیاورد.
ستم کاری کسی که بر تو ستم میکند در دیده ات بزرگ جلوه نکند، چون او به زیان خود و سود تو کوشش دارد.
و سزای آن کس که تو را شا د میکند بدی کردن نیست.
وقسمت دوم:شعری برای مردم مظلوم غزه:
من ننالم ز بر ِ حادثه ای سخت؛ چگونه؟!
یا نگریم ز کشتار ِ دو صد طفل....
.
.
.
-صدای پر از حزن ِ مادر به هوا خاست-
ز اطراف اخبار
:"الهی، نیگاه کن چه جوونه!!"
:"خدایا کمکم کن، دلم دریای ِ خونه..."
...و اشک از سر ِ جام ِ می ِ چشمان ِ تَرَش ریخت
و هُرمش به تنم گُرز ِ دو صد شعله ی آتش بیاویخت؛
که ای خصم ِ پلید و سیه و شوم
به جــان و جگـر ِ مردم ِ معصوم
چه آرد؟!
چه خواهد؟!
چه نخواهد!؟!
دگر شرم و حیا بر سر صحبت و سیاست نباشد
دگر فاش بگویند، که اهداف همه قتل و شکنجه ست
و روح ِ همه ی عاشقــا خسته ست
و درگاه ِ دل و قلب غاصب، ببینید که بسته ست...
.
.
.
و خون ِ تن ِ مظلوم شده جزء جدایی نپذیر ِ همه روزش
و کارش ز مقامات چنین است:
"بسوزش"
و اجرای ِ فرمان...
و در پاسخ ِ آه فلسطین....
یه دستور:
"بکوبید به پوزش"
.
.
.
...و آن مادر ِ گریان، که در طول ِ عمرش
هر آن داشت فدای ِ پسرش کرد
و تاج ِ شجاعت به سرش کرد
در آن روز ِ ابری و سیاه....
.
.
.
آری؛ خود ِ مادر به تن ِ گل پسرش
رخت ِ کفن کرد
و می گفت:
"چنین است حقوق ِ بشر و مجمع عالی ِ تمدن!"