سلام ببخشید که یه کمی دیر شد خب هم گشتن و مطلب پیدا کردن یه ذره طول کشید هم دانشگاه و .... ولی عوضش مطلب بدی از کار در نیومد بیبینید و نظر هم بدین:    

بخل ضعف طبیعی انسان:

میگن که یکی از ضعف های طبیعی آدمی زاده! که میخوایم بررسی کنیم ( از روانشناس های محترم معذرت میخوام که پا تو کفششون میکنم).

تو قرآن اومده که :

«انسان ضعیف آفریده شده است» (نسا/۲۸/)

و یکی از این ضعف های طبیعی که تو قرآن خدا گفته بخله که به مدل های مختلف تعبیر کرده:

۱-آقاجون انسان بخیل و تنگ نظره. میگی چرا؟!:

«بگو اگر شما مالک خزاین رحمت پروردگار من بودید در آن صورت (به خاطر تنگ نظری) امساک میکردید و انسان تنگ نظر است»(اسرا/۱۰۰/)

(رفقای شعر دوست رو اینجا ارجاع میدم به شعر« اگر من جای او بودم»)

۲-اصلا خدا قسم میخوره که ما آدما خسیسیم. تو سوره ی عادیات بعد از کلی قسم و محکم کاری میفرماید:

«انسان در برابر نعمتهای پروردگارش نا سپاس و بخیل است.»

 در این آیه کلمه ی «کنود» اومده که مفسران تفسیرای با حالی در موردش کردن:

الف- معنی لغوی:زمینی که چیزی ازش نمیروید.

ب-عدم توجه و اشتیاق نسبت به کاری.

ج-کسی که مصیبت هاشو با آب و تاب تعریف میکنه ولی خوشی هاشو یادش میره( یعنی شلوغ کنه!)

د-تنها خوره. همون طوری که پیغمبر درباره ی کنود فرموده:کنود کسی است که تنها غذا میخوره و بخشش نمیکنه و زیر دستش رو میزنه!

ه- کسی که نعمت ها رو تو راه گناه خرج کنه.

و....

۳-آدم خودش میدونه خسیسه:

«او خود بر این معنا (بخل و ناشکری) گواه است.»

حالا بعد این همه حرفا بالاخره آدم اشرف مخلوقاته و خلیفه ی خداست یا اینکه موجودی ضعیف و خسیس و حریص و کم ظرفیت و ... است؟؟؟!!!

یا آیا این صفتا جز ضعف های طبیعی همه آدماست؟!  یا مگه میشه خدا خودش انسان خلق کنه بعد خودش بزنه تو سرشو مذمتش کنه؟!

یه کم به این چیزا فکر کنیم تا تو پست بعدی جوابشو بدم. فعلا یا علی.