| تبليغات | X |
این روزها با دیدن جنب وجوش مردم درشهر و رقص نور چراغها بر دیوارها گویی خبر ورود مسیحا دمی بر جهان است.......:
باز دوباره جنب و جوش،باز چو دریا به خروش
مگـــر چه اتفاق شد ، در این سرای پر خموش
مگـــــر مسیحـــــا دمـی ، دمـیده بـر دل ِ همـه
مگـــر جهان تازه شده ، که پر شده این همهمه:
«چرا چرا نشسته ای ، مگـــر خبر تو را نشد؟!
مگر ز پیک ِ عشق ِ حق،ندای ِ –احینی- نشد؟!»
***
بـــــاز تمـــــام ِ بدنم ، در خلاء کـــامل است
باز به خود نیامدم ، چرا که شهر زیور است؟!
چرا ز هــر گـذر گهـی ، بوی وصــال میرسد؟!
چرا ز چشم مردمان ، شوق نگـــار می رسد؟!
***
پیـــر سپید موی ِ عشق ، نکته ی عشق بــــاز کرد
گفت مـــرا نصیحتی ، نغمه ی عشق ســـــاز کرد
ز وعده ی حقّ ِ خدا ، خــبــــــر بداد او مـــــرا
بگفت از ورود او ، مصلح کل به این ســــرا
***
دلم پــــر از امید شد ، درپی این نوید هــــــا
ســرای ِ باطلم گسست ، رسید وقت زیب ها
ندای ِ «این صاحب» و ندای ِ قلب پر شـــرر
ندای اقمـــــار منیــر ، شعــاع ِ خنده ی قمـــــر
از همه ی وجود ِ شهر، صدای ِ«عجّل» میرسد